Dansen met Turken

Op één of andere manier heeft mijn adoptie als Turk nogal veel reacties los gemaakt. ‘He Turk, hoe is het daar in Klein Istanbul in Amsterdam,’ sms’te een vriendinnetje. ‘Dat jij mocht stemmen,’ mailde weer een ander vriendje. Maar de leukste vraag van vriendinnetje B. was wel ‘waar wij tijdens zo’n Turks familiefeestje dan op dansen.’ 

Om haar vraag te beantwoorden: Nee, dat is niet allemaal traditionele volksmuziek. Ach ja, die is wel eens voorbij geschoven, maar Nederlanders draaien op hun feestjes soms ook André Hazes of Jan Smit.  Neuh, je hebt zat Turkse muziek met van die gezellige housebeats, gezongen door mooie jongens en meisjes met teveel make-up en strakke kleding.

Zo kennen we natuurlijk allemaal Tarkan. En voor wie ‘Simarik’ niet kent: Foei. Want dan je heb je mooi wel één van de grootste zomerhits gemist. Dan hebben we ook nog Hande Yener, die met één van de leukste clips ook al zo’n zomerhit scoorde. ‘Romeo‘, dreunt nog steeds na in ons hoofd. Ook Demet Akalin doet een flinke blonde duit in het muzikale zakje. Hadise, de Turkse eurovisiesongfestival-inzending, willen we ook vooral niet overslaan.  Jammer genoeg tweede geworden, maar dat krijg je d’r van als je hier tegen op moet.  Een hit waar we verschillende feestjes en zomers mee hebben overleefd is ‘Superstar’ van Sibil Tuzün.  Ook al zo’n eurovisie-inzending die een grote zomerhit werd. En mocht je behoefte hebben aan wat meer mediterrane emotionele uithalen, dan kan je altijd terecht bij Nilüfer. Het naamgenootje van vriendinnetje N.

Maar de allerleukste  hit is wat ons betreft van Sertab Erener. Een razend populaire zangeres die in 2003 het Eurovisiesongfestival met  ’Every way that i can’  won.  Een heel gezellig hitje die je nog regelmatig voorbij hoort schuiven in nog leukere nichtententen als de Exit. En op Turkse feestjes.

En om alvast even in de stemming te komen voor volgend weekend, want dan viert adoptiezus D., haar verjaardag, ‘Every way that i can’ van Sertab. Drie maal raden wat we gaan draaien zaterdag.

Alexander Rybak geen vierde Topper?

Ken je die grap van de Eurovisiesongfestivalwinnaar die zou optreden tijdens een concert van De Toppers? Nou, die komt niet. Lever je kaartje nu maar in en eis je geld terug.

Het begon allemaal zo leuk en aardig. Gordon &  die twee anderen hadden het nog zo lief gevraagd na afloop van ‘t festival aan Alexander Rybak, of ie zin had om op te treden tijdens de concertreeks van De Toppers. De blonde Amsterdammer was d’r van overtuigd dat Alexander zou komen opdraven, maar Goor kan die hoop rustig laten varen. ‘He was in love with a fairytale,’ om maar even een flauw woordgrapje te maken.

 Volgens De Telegraaf zegt de Noor  In een interview met Veronica Magazine ‘dat hij het leuk vond dat wij drie dikke dames stuurden.’ Die er, volgens Rybak, prachtig uitzagen en goed konden zingen. ‘Zo zie je maar weer dat je niet slank hoeft te zijn om te scoren,’voegt hij er nog aan toe. De eerste gedachte? Wat is die Rybak toch een vals loeder. Een beetje de drie Toppers voor drie dikke dames uitmaken. Je moet maar durven. Maar dan attendeert de journalist Rybak op ’t feit dat dit toch echt de achtergrondzangeressen waren. De hoofdact waren drie mánnen. Meneer Rybak reageert al dan niet verbaasd: ‘Meen je dat nou?’. En dan komt het briljante gedeelte:’Ik dacht dat die drie mannen het waren. Ik kan me alleen die vrouwen herinneren.’

Niets meer aan doen.

Of onze grote vriend Alexander dit nu wel of niet meent maakt niet meer uit. De enige conclusie die we eraan kunnen verbinden is dat Gordon geen, ik herhaal geen, indruk op hem heeft gemaakt en dat hij zeker niet op het podium verschijnt tijdens een concert van de Toppertjes.

Gordon moet maar weer op zoek naar een nieuw Toppertje.

Ik neem mijn woorden terug.

Mensen die me kennen, laten we die voor de gezelligheid maar familie en vrienden noemen, weten dat ik een mening heb over alles. In de eerste dertig seconden kan ik besluiten of ik iemand aardig vind, een paar schoenen of een huis wil kopen of pret wil hebben op een feestje waar ik in eerste instantie bijna niemand enigzins interessant vind.

Overigens was gisteravond dat laatste het geval. Vriendinnetje M. stuurde me namelijk een paar weken geleden een mailtje met als aanhef  ’Daar moeten we heen.’ Daar bleek een feestje te zijn van een mannelijk oud-klasgenootje van vriendinnetje M. die samen met drie andere mede-consultants ( want dat is ‘ie geworden) een borrel gaf in café Dante. Ter ere van dertigste verjaardagen die al een miljoen jaar geleden gevierd hadden moeten worden.  Dáár kon ik geen nee op zeggen.  Een feestje met pratende overhemden die je én kan pesten én die gratis champagne weggeven? Dat valt bij mij in de categorie ‘meteen doen.’   

Maar ja, een week hard werken en een donderdagavond nog gezelliger drinken op de Zeedijk laat zo zijn sporen na. Lees: Ik was doodmoe vrijdagavond. Maar na een etentje met vriendinnetje M. die me met haar grote bruine pretogen aan keek en vroeg ‘of ik toch dan toch echt niet twee wijntjes wilde drinken op die borrel’ ging ik overstag. Ondanks mijn ”het wordt vast heel saai”- gemekker.

 Gelukkig maar, want het was bal.

Ja, er waren pratende overhemden. Heel veel zelfs. Maar er was champagne. En barpersoneel die ook nog champagne voor ons open trok toen de champagne tijd al lang voorbij was . En een DJ die gezellige plaatjes draaide en met wie je kon high fiven. Kortom, vriendinnetje M. en ik stonden gezellig op de dansvloer mee te deinen met de muziek en waren intussen pratende overhemden te pesten. Want multitasken doen we zelfs op een vrijdagavond.

En dus was het niet meer dan terecht dat ik vannacht al mijn woorden moest terugnemen en op moest biechten aan vriendinnetje M. dat ik in tijden niet zó’n pret had gehad. Instemmend gegrinnik was goddank het antwoord. Maar na al die pret moet zelfs ik bijkomen vanochtend. Het liefst met een beetje rustige muziek die wordt afgespeeld op mijn Ipod. De eurovisie playlist was aangeklikt, en opeens hoorde ik best een mooie ballad door de woonkamer schallen. ‘Is it over’ van Yohanna stond keurig vermeld in het schermpje toen ik er naar toe holde om te kijken wat voor sentimenteel-meejank-nummer dit nu weer was.

En toen realiseerde ik me ‘t: Dit was de eurovisiesongfestival-inzending van IJsland.  Als ik me goed herinner riep ik , tot ongenoegen van tante M. en mijn mannelijke collega G,  een week geleden nog: ‘Snel vergeten met die hap.’ Maar wel een nummer die ik, per ongeluk, heb gedownload toen ik het verzamelalbum van alle eurovisieinzendingen van 2009 ( Jaha, zo sneu ben ik nu eenmaal) in Itunes op had opgezocht.

Maar ik neem wéér mijn woorden terug. Ik ga diep door het stof; het is mooi. Ja, het is nog steeds een meejank ballad. En ja, de zangeres had nog steeds een wanstaltige jurk aan. Maar stiekem hadden tante M. en collega G. gelijk: Het is best fijn om naar te luisteren. Al vind ik dat sprookje van Alexander nog steeds de bom.

Die woorden neem ik nóóit terug.

En omdat het een week geleden is dat we zoveel eurovisiepret hadden, dan nog maar even het nummer van Yohanna in de herhaling. Al vind ik het nog steeds op ‘The Great Escape’ van Ilse DeL. lijken. Klik aan en galm gezellig mee:

Ik ben verliefd

… op Alexander Rybak. De winnaar van het songfestival gisteravond. Jaha, de voorspelling is geheel uitgekomen. Gelukkig maar, want hij heeft ‘t verdiend. Bovendien won IJsland hierdoor niet, want in tegenstelling tot de rest van het gezelschap gisteravond, vond ik het een drama van een nummer van Icesave niveau.

Enniewee, vriendinnetje R. en ik gaan nog even een keer naar Alexander staren. Doen jullie even met ons mee?

Let the games begin

De familie en vrienden zijn present, het eten is achter de kiezen, de wijn vloeit rijkelijk, de bubbels staan klaar en de computer is aan; we hebben d’r zin in. Al druk zijn we aan het discussiëren wie nu de winnaar moet worden. Tante M. is voor Ijsland, moederlief voor Albanië, Vader voor Griekenland ( gaat geheel niet om ‘t liedje, maar ‘omdat het zo’n mooi land is om op vakantie naar toe te gaan.’) en vriendin J. heeft – onder  licht hoongelach- toegegeven dat ze bijzonder weinig van de halve finales heeft meegekregen. Mevrouw is namelijk ceremoniemeester van de bruiloft van d’r zus en dat schijnt ook heel belangrijk te zijn. Enniewee. We gaan beginnen.

Zohee, de Cirque du Soleil met de gebruikelelijke capriolen begint de show. En ja, daar kwam onze winnaar van vorig jaar door de lucht zweven. Dat zweven is sowieso wel popi jopi, want d’r was nog een engel-achtig iets. Top. Vooral omdat die gast door verschillende muren moet breken op een podium om verder te komen toen ‘ie eenmaal geland was. Stoer he. Jammer dat  ‘ie pathetisch op zijn rug ging liggen toen  hij dat winnende nummer van vorig jaar begon te galmen. Gelukkig is de ijsschaatser thuis gebleven.

Zo meteen een update:

01. Litouwen: Sasha Son – Love: Justin Tiberlake II. Schattig numer, schattige jongen. Dodelijk saai.  
02. Israël: Noa en Mira Awad – There must be another way: Is er weer een bom ontploft in Israël? Want beide zangeressen zijn in ‘t zwart gekleed. Na ja, zoals tante M. al zei:  ’Verantwoord is het wel.’  Slecht is het zeker niet.
03. Frankrijk: Patricia Kaas -  Et s’il fallait le faire: ‘Ze ziet eruit alsof ze net gescheiden is’, riep neefje R. En gelijk heeft ‘ie.
04. Zweden: Malena Ernman – La Voix: Opera meets pop. Gezellig. Niet mijn ding. Als ik naar opera wil luisteren, ga ik wel naar het theater.
05. Kroatië: Igor Cukrov ft. Andrea – Lijepa tena: Was donderdag toch wat leuker in de halve finale dan vanavond. ‘Hoeveel had jij gedronken’, was de opmerking van een tante over mijn positieve commentaar van donderdag. Tja. Gelijk heeft ze.
06. Portugal: Flor-de-Lis – Todas as Ruas do Amor: Flower power leeft in Portugal. Geen onverdeeld succes,want ik raak maar afgeleid van dat ding aan de rechterkant van haar hoofd. Zou het ademen?
07. IJsland: Yohanna – Is it true: Volgens familie ‘een topummer’.  Mijn mening? Een blond ding in een verschrikkelijke jurk die een d-versie ten gehore brengt van Ilse’s ‘Great Eascape.’ Snel vergeten met die hap.
08. Griekenland: Sakis Rouvas – This is our Night: ‘Een tennisleraar op drift,’ zoals Cornald Maas al waaraschuwde. Tsja, Ricky Martin is er niets bij. Swingen deed ik wel, samen met neefjelief. Rest van ‘t gezelschap zat d’r vies naar te kijken.
09. Armenië: Inga & Anush – Jan jan: Het begin lijkt een oproep tot gebed. En veel beter wordt het niet.
10. Rusland: Anastasia Pridhodko – Mamo: Ronduit vals. Je wilt meteen die tv uitzetten.
11. Azerbeidzjan: Aysel & Arash – Always: Duetje van man die niet al te best bij stem is en meisje die poging doet op Shakira te lijken. Slaagt ze voor geen meter in, maar een aanstekelijk deintje is het stiekem wel.
12. Bosnië-Herzegovina: Regina – Bistra Voda. Heb je ooit het ongeluk gehad om de musical ‘Les Miserables’ te moeten zien? Dan komen deze gasten je bekend voor. En het is nog lang geen 14 juli.
13. Moldavië: Nelly Ciobanu – Hora din Moldova: Het begint ook al met een oproep tot gebed. Daarna worden we opgescheept met een Balkan deuntje waar we echt he-le-maal niets mee op schieten. En Al Lang Kennen.
14. Malta: Chiara – What if we: Voor de derde keer doet ze mee. En het blijft maar mis gaan met de jurk. Zoals nichtje S. al opmerkte:’ Het is net dat stukje uit The Lion King’. 
15. Estland: Urban Symphony – Rändajad: ‘t Is net niks. Het is geen ballad en geen dansnummer. Mijn tante beweert dat ze na de halve finale op donderdag nachterries heeft gehad van deze dame, want “het lijkt op een buitenaards wezen.’ Zegt genoeg. lijkt mij.
16. Denemarken: Niels Brinck – Believe Again: Tsja. Zoals ik al eerder schreef: ‘Ik doe mijn ogen dicht, hoor Ronan Keating en …val in slaap.’ Geldt nog steeds.
17. Duitsland: Alex Swings Oscar Sings – Miss Kiss Kiss Bang: Een bruine gladde aal met een ‘cabaret’ – ish nummertje. Maar Dita von Teese stond daar toch maar mooi alive and kicking te wezen in zijn act. Dat gaat ‘m vast punten opleveren.
18. Turkije: Hadise – Düm Tek Tek: Hadise zag d’r best fijn uit in een rood buikdansactje. Maar de huiskamer liep er niet warm voor. En het was minder dan donderdag. Misschien een gevalletje van ‘kan verwachtingen niet waar maken.’ Hoop het niet, want ben nog steeds van plan om er deze zomer een dansje op te wagen in een foute discotheek.
19. Albanië: Kejsi Tola – Carry me in your dreams: Zie commentaar hierboven.  Maar boy, wat heb ik een zwak voor onze zangeres in de ballerinajurk on crack. 
20. Noorwegen: Alexander Rybak – Fairytale:  Ik ben ronduit verliefd. En met mij alle vrouwen in de kamer.
21. Oekraïne: Svetlana Loboda – Be my valentine (Anti-crisis girl): Vals. Svetlana, de winnares van Wild Dances, zou nu ff niet trots op d’r zijn.
22. Roemenië: Elena Gheorghe – The Balkan girls: Lekker dunnetjes. Als het zo vlak blijft geloven we met z’n allen niet echt in de boodschap dat Balkan girls kunnen feesten.
23. Verenigd Koninkrijk: Jade – It’s My Time: Wat een draak van een nummer. Andrew Lloyd Webber heeft dit zeker op een maandagochtend met een whisky teveel op papier gekwakt.
24. Finland: Waldo’s People – Lose Control: The Venga Boys waren muzikaal geïnspireerder.
25. Spanje: Soraya – La noche es para mí: Pure Eurotrash muziek. En de zangeres ziet eruit alsof ze in dat pakje zo een stel schaatsen onder kan binden.

En nu is het wachten op de uitslag. Ik ben verliefd. Op een Noor.

UPDATE 00:09: En met ons heel Europa.  Alexander is in love met een fairy-nog-wat en wij met hem. Welverdiend. Ik ga verder met bubbelen. Een goede nacht.

Een saaie dag wordt het vandaag niet …

We hoeven ons niet tevervelen vandaag met het eurovisiesongfestival op de agenda vanavond. In Rusland is het al hommeles, dankzij de homoparade die – zoals was te verwachten – door de Russische autoriteiten is neergeslagen in Moskou. Je kan zeggen wat je wil, maar een subtiel volk is het niet. Als ze zeggen dat een parade niet door mag gaan en dat ze je anders gaan slaan als je wel de straat op gaat, dan doen ze dat ook. Vervelende mensen zijn ‘t. Ze hebben meteen ook even twintig demonstranten opgepakt. Of Gordon erbij zit, is niet bekend. Zou wel zo rustig zijn dit weekend.

Het eurovisiesongfestival is in ieder geval het familiehoogtepunt van het jaar. Vorig jaar blogde ik nog over hoe prettig opeens een familiebijeenkomst kan zijn als er naar het songfestival gekeken wordt. Voor de pret zijn d’r ook nog twee vriendinnetjes ieder jaar present die even hard mee kunnen bitchen over de acts, de liedjes en de wanstaltige presentatoren. En ja, d’r zijn heterosexuele mannen bij aanwezig die het festijn gelaten ondergaan. Al wordt de interesse opeens groot als er een zangeresje ( wat dat betreft stellen de Balkan meisjes nooit teleur) in een strak, bloot-achtig geval d’r mond open doet. Gelukkig is morgenmiddag de bekerfinale tussen FC Twente en Heerenveen en kunnen ze zich dan weer gedragen als echte mannen. Lees: met een biertje of rode wijn zwijgzaam voor de buis zitten in een andere kamer, omdat wij – kakelende vrouwen- ze inmiddels helemaal hebben suf geluld.

Maar zover is ‘t nog lang niet. Eerst zullen ze nog een avond lang een bak eurovisie ellende over zich heen krijgen. Die lieverds van www.songfestival.web-log.nl zijn zo schattig geweest alle acts even keurig op een rijtje te zetten. Kijk, dat bespaart weer een hoop werk. Komt ‘ie:

01. Litouwen: Sasha Son – Love
02. Israël: Noa en Mira Awad – There must be another way
03. Frankrijk: Patricia Kaas -  Et s’il fallait le faire
04. Zweden: Malena Ernman – La Voix
05. Kroatië: Igor Cukrov ft. Andrea – Lijepa tena
06. Portugal: Flor-de-Lis – Todas as Ruas do Amor
07. IJsland: Yohanna – Is it true
08. Griekenland: Sakis Rouvas – This is our Night
09. Armenië: Inga & Anush – Jan jan
10. Rusland: Anastasia Pridhodko – Mamo
11. Azerbeidzjan: Aysel & Arash – Always
12. Bosnië-Herzegovina: Regina – Bistra Voda
13. Moldavië: Nelly Ciobanu – Hora din Moldova
14. Malta: Chiara – What if we
15. Estland: Urban Symphony – Rändajad
16. Denemarken: Niels Brinck – Believe Again
17. Duitsland: Alex Swings Oscar Sings – Miss Kiss Kiss Bang
18. Turkije: Hadise – Düm Tek Tek
19. Albanië: Kejsi Tola – Carry me in your dreams
20. Noorwegen: Alexander Rybak – Fairytale
21. Oekraïne: Svetlana Loboda – Be my valentine (Anti-crisis girl)
22. Roemenië: Elena Gheorghe – The Balkan girls
23. Verenigd Koninkrijk: Jade – It’s My Time
24. Finland: Waldo’s People – Lose Control
25. Spanje: Soraya – La noche es para mí

Jaja, d’r zitten weer een hoop acts bij die ab-so-luut d’r een potje van gaan maken. We kunnen niet wachten. Let the bitching begin.

UPDATE: Het blijkt dat ze ons aan het begin van de show gaan vervelen met een optreden van Cirque du Soleil. Schijnt dat die winnaar van vorig jaar d’r ook ergens in voorkomt. Hopelijk brengt hij de schaatser van zijn toenmalige act niet mee. Gut, wat vond ik die gozer irritant met zijn gezeil over het ijs. De opening van de steming wordt nog grootser aangepakt.  Vanuit ruimtestation ISS openen twee astronauten ‘t. Na ja, kan best. D’r is toch niet zo veel te doen in een raket op een zaterdagavond.

En wie is nu je favoriet?

…Die godesonmogelijke vraag werd me vandaag gesteld. Want wie in godesnaam de kandidaat is op wie ik ga stemmen morgenavond tijdens het songfestival is nog twijfelachtig. En ik heb mijn best gedaan om alle pro’s en contra’s tegen elkaar af te wegen. Inderdaad, ik moet eens gaan werken aan het hebben van een echt leven. 

Tot die tijd vermoei ik mezelf met de vraag of ik de inzending van Turkije verkies boven die van Griekenland of Albanië. Ik heb zelfs de nummers gedownload en beluisterd in de trein om tot een weloverwogen oordeel te komen.  Hielp geen ene moer. Vond ze allemaal even gezellig.  Ik ben even fanatiek als het gaat om het Turkse düm tek tekken als met het meezingen met  ‘This is your night’ van onze Griekse god.  Zorgde alleen wel voor een genant momentje in de trein. Niet iedereen waardeert het blijkbaar als je meedeint net een gezellig eurovisienumertje a la düm tek tek op je Ipod.  Vooral een man met blonde stekeltjes en een rare tas en nog raardere schoenen, die uitstapte in Almere, of all places, had wat moeite met mijn muziekkeuze en mijn geneurie.

Maar toch, toch, toch, heb ik een zwak gekregen voor Albanië. Ik vermoed dat die jurk het deed. Ik blijf het zeggen: Ze zag eruit als een ballerina on crack. Heerlijk. Ik meen het.  Want ik verkeerde – niet geheel onterecht- in de veronderstelling dat we te maken hadden met de vrouwelijke Albanese versie van de houten klaas. En opeens bewoog het. Op een podium. Ik was minder verbaasd geweest als een pop in Madame Tussauds het op een dansen had gezet.

Kom, laten we nog een keer genieten van dat prima donna moment en de ondefineerbare figuren in beeld gisteravond.  Hopelijk doen ze ‘t morgen even leuk.

Maak plaats voor de ballerinajurk on crack. Grote kans dat ik op d’r ga stemmen. Pin me er niet op vast, want voor je het weet doet die Griekse god leuke dingen op een loopband en ben ik weer om.

En nee, De Toppers ga ik niet missen. Een vriendinnetje maakte me d’r nog even op attent dat Topper numero 3, Jeroen van der Boom, had verklaard in ‘alle Baltische staten’  te zijn omdat ze op elkaar hadden gestemd. Lieve, lieve Jeroen, dat zijn nog altijd de landen op de Balkan. De Baltische landen ( Estland, Letland en Litouwen) mochten willen dat ze zoveel macht hadden. En zoveel oorlogen hadden gevoerd.  Suggestie: voor zijn volgende verjaardag geven we Jeroen een nieuwe atlas, twee nieuwe toppers en een nieuwe garderobe cadeau. Zonder glitters.

Of ledlampjes.

Mocht jij ze nu wél missen: Je kan altijd nog even uit nostalgische overwegingen kijken naar ‘t optreden van De Toppers.

The day after

En we zijn weer wakker. De Toppers zijn d’r gisteravond uit geschopt, dus dat hoeven we niet meer aan te horen.  Vandaag inpakken, strikje d’r om heen en rechtstreeks terug vliegen naar Nederland. Ze hebben al hun kunstje gedaan in het journaal ( hilarische uitspraak: ‘we hadden het gevoel dat we het optreden van ons leven hadden gegeven.’Kom nou.)  door nog een keer Shine te zingen. Noem het een laatste stuiptrekking. Ik wou dat ze zo hadden gezongen tijdens het optreden.

In ieder geval heeft CDA’er Wim van de Camp de televoting van het eurovisiesongfestival al geclaimd als verkiezingsthema tijdens de Europese verkiezingen. In de strijd tegen Geert Wilders moet je natuurlijk ergens zieltjes mee winnen. En wat doet het CDA? Ze eisen een ‘ander’ songfestival. Televoting exit, enter de ouderwetse beoordeling van vakjury’s. Hé ja, lekker terug naar 1985. Meteen weer terug met dat Metropole Orkest. En ik wil dan ook weer die buigende dirigent terug.

Wat een onzin.

We moeten gewoon weer eens een goede inzending sturen. Een lekker blond ding in een roze jurk die met lekkere dansers een fout eurotrash nummertje galmt.  Klaar. Of we gaan betalen voor deelname. Doen landen als Engeland en Duitsland al jaren.  Maakt ‘t niet uit of je d’r nog een zingende kalkoen naar toe stuurt. Dan kan het CDA zich met echt nuttige verkiezingsthema’s bezig houden.

En we zijn begonnen!

Jaha, de tweede halve finale is begonnen! Enne, het is nu al een rariteitenkabinet. Even een korte samenvatting:

01. Kroatië: Igor Cukrov – Lijepa tena: Tot nu prima te doen als kandidaat. Een vent die temidden van een hoop mooie dames staat te galmen. Vooruit, het heeft wel wat.
02. Ierland: Sinead Mulvey & Black Daisy – Et Cetera: Hadden net zo goed The Leather Girls kunnen heten. De open legging van de zangeres was ook vrij bijzonder. Kate Moss meets Nina Hagen. Wel gezellig en het rockte best lekker.  
03. Letland: Intars Busulis – Probka: Meteen vergeten. Een stel malloten die niet kunnen zingen.
04. Servië:  Marko Kon & Milan Nikolic – Cipela: Nog sneller vergeten dan Letland. Oorlog voeren konden de Serven al niet en van hun zangtalenten en kapsels ben ik ook niet van onder de indruk.
05. Polen : Lidia Kopania – I don’t wanna leave: Een ballad. Lijkt verrekt veel op de inzending van vorig jaar. Zouden ze weer precies dezelfde zangeres met hetzelfde liedje hebben ingezonden?
06: Noorwegen: Alexander Rybak – Fairytale: Lekker nummer, lekkere jongen, leuk viooltje en leuke dansers.  They got me.
07. Cyprus: Christina Metaxa – Firefly: Zoals iemand al zo prachtig het verwoordde in een tweet: ‘mijn valsheidmeter slaat uit’. Ik had het niet beter kunnen zeggen. Al schijnt ze last te hebben van haar stem. Whatever, dat zei Gerard Joling ook na Shangri-La en die kwam d’r óók niet mee weg.
08. Slowakije: Kamil Mikulčík & Nela Pocisková – Leť tmou : Pathetisch Slowaaks gejank. Vertolkt door een duo. De zangeres had beter niet kunnen kiezen voor een zangcarriére en de zanger heeft teveel gel in zijn haar. Something about Mary is er niets bij.
09. Denemarken: Niels Brinck – Believe Again: Zoals ik al twitterde: “Ik doe mijn ogen dicht, hoor Ronan Keating en moet mijn best doen … om niet in slaap te vallen.”
10. Slovenië: Quartissimo – Love Symphony: Cornald Maas waarschuwde ons met de opmerking ‘Hoedt U voor André Rieu in een sneltreinvaartje.’ God. wat een draak. Zelfs een B-film zou dit niet als soundtrack willen.
11. Hongarije: Zoli Ádok – Dance with me: Een danser die zingt. Geen goed idee. Dansen kan ‘ie wel. Helaas is zijn outfit nogal overweldigend. Denk strak lycra aansluitend hemdje met een ondefinieerbare print plus een strakke groene broek. Mintkleur, welteverstaan. It scares the hell out of me. Ben zo bang dat 1984 straks belt of ‘t z’n kleding terug mag.
12. Azerbeidzjan: Aysel & Arash – Always: Weer een duetje tussen man en vrouw. Gut, hebben we dit al niet eerder gezien? Ja, alleen dit nummer is best aardig. Alleen is de zanger niet zo best bij stem. Wel een kanshebber. Poetin heeft ze al een handje geschud. En je weet ut, als Poetin je een handje schudt dan zit je geramd.
13. Griekenland: Sakis Rouvas – This is our Night: Enig, enig, enig. Een bruine gladde Griek in een ultrawitte, strakke outfit. Ricky Martin leeft! In Griekenland! Als deze inzending niet doorgaat dan eet ik mijn schoen op.
14. Litouwen: Sasha Son – Love: Justin Timberlake achter een piano. Dit is stiekem wel een lekker nummertje. Maar dat komt misschien omdat ik de borsalino van die beste meneer zo hipperdepip vind.
15. Moldavië: Nelly Ciobanu – Hora din Moldova: De eerste seconden lijken een oproep tot gebed, maar dan komen d’r nog wat beats aan te pas.  Na ja, ‘authentiek’ is het wel. Lees: het is hopeloos ouderwets.
16: Albanië: Kejsi Tola – Carry me in your dreams: Wat een verademing. Ze blijken gezorgd te hebben voor een act.  Rare kleurige figuren dansen door het beeld, Kejsi blijkt te kunnen bewegen en mag door het beeld hupsen in een ballerinajurk on crack en het nummer is verrekt aanstekelijk.  Dit is inderdaad de gevaarlijke outsider.  
17. Oekraïne: Svetlana Loboda – Be my valentine (Anti-crisis girl): Geen trommels, wel een opkomst in een hoepel. Daarna veel futuristische achtige dansjes en kostuums. Typisch eurovisie. Leek net  op ‘t zusje van Svetlana met Wild Dances, alleen dan 2009. Lekker fout. Door met die hap.
18. Estland: Urban Symphony – Rändajad: En zoals weer iemand anders twitterde: “Fleur Agema leeft in Estland.’ Saai. Kan niet anders zeggen. Geen ballad, geen dansnummer. Bóóóóring.
19. Nederland: De Toppers – Shine: Eerst gedachte? Plaatsvervangende schaamte. Waar zal ik eens beginnen. ‘t Klonk vals en die kerels maakten wel bijzonder rare bewegingen … Brrr. Volgend jaar gewoon een leuk blond ding in een roze jurkje met een gezellig nummertje naar thet songfestival schoppen.

UPDATE 22.27: Na het zien van al die kandidaten zijn d’r wel een paar leukerds. Favo’s zijn Kroatië, Ierland, Noorwegen, Azerbeidjan, Griekenland, Litouwen, Albanië en Oekraïne. We gaan ‘t meemaken …

UPDATE 22.43: Een tussenpauze met een act. Zo hoort het. En groep van traditionele dansers verveelt ons nu al vijf minuten met allerhande dansjes. Maar de sirtaki – misschien heet het in ‘t Russisch anders – is de grote hit, ten minste als je let op ‘t geluid van het publiek in de zaal.

UPDATE 22.50: De uitslag. Dat mocht ook wel eens. Komt ‘ie:

Azerbeidjan: Het duo met dat gezellige nummertje. Prima de prima.
Kroatië: Ook niet verkeerd.
Oekraïne: De nieuwe Svetlana is opgestaan.
Litouwen: Justin Timberlake II mag ook door.
Albanië: Yeah, the ballerina on crack mag ook d’r kunstje vertonen. Ik zeg: ik hou d’r van!
Moldavië: Een oproep om te bellen helpt blijkbaar.
Denemarken: ‘t Wordt zaterdagavond even ons best doen de ogen open te houden.
Estland: Gut, dat wordt nog meer gaapwerk.
Noorwegen: Goddank. We horen de violen die gaan klinken tijdens de overwinning al in de verte.
Griekenland: Last but not least, maar ‘t was te verwachten.

En nee, De Toppers zijn er niet bij. Gelukkig maar. Twee keer plaatsvervangende schaamte voelen kan ik niet aan. Maarre, op Ierland na was ik redelijk bij de tijd. Jammerrrr, want die Ierse chicks rockten best hard. Misschien had de zangeres toch die legging niet aan moeten trekken…

Gaan De Toppers door?

Nog even een paar uurtjes wachten en dan is het zover: De halve finale van het eurovisiesongfestival barst los. Eindelijk, eindelijk, eindelijk weten we aan het eind van de avond of Gordon en consorten ( laten we wel zijn, de laatste dagen hangen René en Jeroen d’r toch maar een beetje bij. Het is zóóó overduidelijk Gordon’s feestje geworden.) in hun glitterpakken ( De lichtgevende pakken schijnen te zijn gedist, ondanks alle voorzorgsmaatregelen) doorgaan naar de finale op zaterdagavond.

De Telegraaf, die zich ook wel De Eurovisiebode mag noemen dankzij de buitensporige aandacht voor De Toppers, ziet ‘t helemaal zitten. ‘Is tij voor Toppers gekeerd?‘ , meldt de krant vanochtend best vrolijk. Het komt erop neer dat journalist en eurovisiekenner Cornald Maas heeft gezegd dat het traditionele Balkanfeestje, de-wij-oosteuropese-landen-stemmen-alleen-op-elkaar, over is. Het bewijs? Tijdens de halve finale zijn er maar twee Balkanlanden door gegaan. En geen 100. Dat is misschien ook schromelijk overdreven, maar voorgaande jaren gingen er zeker meer landen uit het oostblok door. Volgens Cornald is de televoting dan ook keu-rig verlopig.

Dat geeft de burger moed.

Tenzij De Toppers het zelf verknallen. Want volgens een gratis ochtendkrant zagen De Toppers er tijdens de repetitie moe uit en zongen ze ook niet al te zuiver. Oh jee, want een loepzuivere stem is wel nodig als je het moet opnemen tegen de volgende kandidaten:

01. Kroatië: Igor Cukrov – Lijepa tena
02. Ierland: Sinead Mulvey & Black Daisy – Et Cetera
03. Letland: Intars Busulis – Probka
04. Servië:  Marko Kon & Milan Nikolic – Cipela
05. Polen : Lidia Kopania – I don’t wanna leave
06. Noorwegen: Alexander Rybak – Fairytale
07. Cyprus: Christina Metaxa – Firefly
08. Slowakije: Kamil Mikulčík & Nela Pocisková – Leť tmou
09. Denemarken: Niels Brinck – Believe Again
10. Slovenië: Quartissimo – Love Symphony
11. Hongarije: Zoli Ádok – Dance with me
12. Azerbeidzjan: Aysel & Arash – Always
13. Griekenland: Sakis Rouvas – This is our Night
14. Litouwen: Sasha Son – Love
15. Moldavië: Nelly Ciobanu – Hora din Moldova
16. Albanië: Kejsi Tola – Carry me in your dreams
17. Oekraïne: Svetlana Loboda – Be my valentine (Anti-crisis girl)
18. Estland: Urban Symphony – Rändajad
19. Nederland: De Toppers – Shine

Dat Noorwegen doorgaat lijkt me duidelijk. Griekenland ook. De lieve lezertjes weten inmiddels hoe ik denk over Albanië. En de rest ga ik nog eens in een onbewaakt momentje bekijken op joetjoeb.  Maar of De Toppers doorgaan? Vooralsnog zet ik daar niet mijn geld op in. Zou anders een duur grapje worden.

Tot mijn schrik ontdekte ik bij de weg dat ik nog niets heb gepost over Griekenland, terwijl ‘t echt een gezellig nummertje is. En die arme jongen kan er ook niets aan doen dat Gordon hem zo’n lekker hapje vindt. Als ik geboren was in het lichaam van een echte nicht zou ik ‘m ook in de categorie ‘geschikt materiaal’ plaatsen. Al is íe wel erg Grieks Glad.

Na ja, begin de ochtend goed en swing maar lekker mee achter je bureau.