Alexander Rybak geen vierde Topper?

Ken je die grap van de Eurovisiesongfestivalwinnaar die zou optreden tijdens een concert van De Toppers? Nou, die komt niet. Lever je kaartje nu maar in en eis je geld terug.

Het begon allemaal zo leuk en aardig. Gordon &  die twee anderen hadden het nog zo lief gevraagd na afloop van ‘t festival aan Alexander Rybak, of ie zin had om op te treden tijdens de concertreeks van De Toppers. De blonde Amsterdammer was d’r van overtuigd dat Alexander zou komen opdraven, maar Goor kan die hoop rustig laten varen. ‘He was in love with a fairytale,’ om maar even een flauw woordgrapje te maken.

 Volgens De Telegraaf zegt de Noor  In een interview met Veronica Magazine ‘dat hij het leuk vond dat wij drie dikke dames stuurden.’ Die er, volgens Rybak, prachtig uitzagen en goed konden zingen. ‘Zo zie je maar weer dat je niet slank hoeft te zijn om te scoren,’voegt hij er nog aan toe. De eerste gedachte? Wat is die Rybak toch een vals loeder. Een beetje de drie Toppers voor drie dikke dames uitmaken. Je moet maar durven. Maar dan attendeert de journalist Rybak op ’t feit dat dit toch echt de achtergrondzangeressen waren. De hoofdact waren drie mánnen. Meneer Rybak reageert al dan niet verbaasd: ‘Meen je dat nou?’. En dan komt het briljante gedeelte:’Ik dacht dat die drie mannen het waren. Ik kan me alleen die vrouwen herinneren.’

Niets meer aan doen.

Of onze grote vriend Alexander dit nu wel of niet meent maakt niet meer uit. De enige conclusie die we eraan kunnen verbinden is dat Gordon geen, ik herhaal geen, indruk op hem heeft gemaakt en dat hij zeker niet op het podium verschijnt tijdens een concert van de Toppertjes.

Gordon moet maar weer op zoek naar een nieuw Toppertje.

Ik neem mijn woorden terug.

Mensen die me kennen, laten we die voor de gezelligheid maar familie en vrienden noemen, weten dat ik een mening heb over alles. In de eerste dertig seconden kan ik besluiten of ik iemand aardig vind, een paar schoenen of een huis wil kopen of pret wil hebben op een feestje waar ik in eerste instantie bijna niemand enigzins interessant vind.

Overigens was gisteravond dat laatste het geval. Vriendinnetje M. stuurde me namelijk een paar weken geleden een mailtje met als aanhef  ’Daar moeten we heen.’ Daar bleek een feestje te zijn van een mannelijk oud-klasgenootje van vriendinnetje M. die samen met drie andere mede-consultants ( want dat is ‘ie geworden) een borrel gaf in café Dante. Ter ere van dertigste verjaardagen die al een miljoen jaar geleden gevierd hadden moeten worden.  Dáár kon ik geen nee op zeggen.  Een feestje met pratende overhemden die je én kan pesten én die gratis champagne weggeven? Dat valt bij mij in de categorie ‘meteen doen.’   

Maar ja, een week hard werken en een donderdagavond nog gezelliger drinken op de Zeedijk laat zo zijn sporen na. Lees: Ik was doodmoe vrijdagavond. Maar na een etentje met vriendinnetje M. die me met haar grote bruine pretogen aan keek en vroeg ‘of ik toch dan toch echt niet twee wijntjes wilde drinken op die borrel’ ging ik overstag. Ondanks mijn ”het wordt vast heel saai”- gemekker.

 Gelukkig maar, want het was bal.

Ja, er waren pratende overhemden. Heel veel zelfs. Maar er was champagne. En barpersoneel die ook nog champagne voor ons open trok toen de champagne tijd al lang voorbij was . En een DJ die gezellige plaatjes draaide en met wie je kon high fiven. Kortom, vriendinnetje M. en ik stonden gezellig op de dansvloer mee te deinen met de muziek en waren intussen pratende overhemden te pesten. Want multitasken doen we zelfs op een vrijdagavond.

En dus was het niet meer dan terecht dat ik vannacht al mijn woorden moest terugnemen en op moest biechten aan vriendinnetje M. dat ik in tijden niet zó’n pret had gehad. Instemmend gegrinnik was goddank het antwoord. Maar na al die pret moet zelfs ik bijkomen vanochtend. Het liefst met een beetje rustige muziek die wordt afgespeeld op mijn Ipod. De eurovisie playlist was aangeklikt, en opeens hoorde ik best een mooie ballad door de woonkamer schallen. ‘Is it over’ van Yohanna stond keurig vermeld in het schermpje toen ik er naar toe holde om te kijken wat voor sentimenteel-meejank-nummer dit nu weer was.

En toen realiseerde ik me ‘t: Dit was de eurovisiesongfestival-inzending van IJsland.  Als ik me goed herinner riep ik , tot ongenoegen van tante M. en mijn mannelijke collega G,  een week geleden nog: ‘Snel vergeten met die hap.’ Maar wel een nummer die ik, per ongeluk, heb gedownload toen ik het verzamelalbum van alle eurovisieinzendingen van 2009 ( Jaha, zo sneu ben ik nu eenmaal) in Itunes op had opgezocht.

Maar ik neem wéér mijn woorden terug. Ik ga diep door het stof; het is mooi. Ja, het is nog steeds een meejank ballad. En ja, de zangeres had nog steeds een wanstaltige jurk aan. Maar stiekem hadden tante M. en collega G. gelijk: Het is best fijn om naar te luisteren. Al vind ik dat sprookje van Alexander nog steeds de bom.

Die woorden neem ik nóóit terug.

En omdat het een week geleden is dat we zoveel eurovisiepret hadden, dan nog maar even het nummer van Yohanna in de herhaling. Al vind ik het nog steeds op ‘The Great Escape’ van Ilse DeL. lijken. Klik aan en galm gezellig mee:

Ik ben verliefd

… op Alexander Rybak. De winnaar van het songfestival gisteravond. Jaha, de voorspelling is geheel uitgekomen. Gelukkig maar, want hij heeft ‘t verdiend. Bovendien won IJsland hierdoor niet, want in tegenstelling tot de rest van het gezelschap gisteravond, vond ik het een drama van een nummer van Icesave niveau.

Enniewee, vriendinnetje R. en ik gaan nog even een keer naar Alexander staren. Doen jullie even met ons mee?

En we zijn begonnen!

Jaha, de tweede halve finale is begonnen! Enne, het is nu al een rariteitenkabinet. Even een korte samenvatting:

01. Kroatië: Igor Cukrov – Lijepa tena: Tot nu prima te doen als kandidaat. Een vent die temidden van een hoop mooie dames staat te galmen. Vooruit, het heeft wel wat.
02. Ierland: Sinead Mulvey & Black Daisy – Et Cetera: Hadden net zo goed The Leather Girls kunnen heten. De open legging van de zangeres was ook vrij bijzonder. Kate Moss meets Nina Hagen. Wel gezellig en het rockte best lekker.  
03. Letland: Intars Busulis – Probka: Meteen vergeten. Een stel malloten die niet kunnen zingen.
04. Servië:  Marko Kon & Milan Nikolic – Cipela: Nog sneller vergeten dan Letland. Oorlog voeren konden de Serven al niet en van hun zangtalenten en kapsels ben ik ook niet van onder de indruk.
05. Polen : Lidia Kopania – I don’t wanna leave: Een ballad. Lijkt verrekt veel op de inzending van vorig jaar. Zouden ze weer precies dezelfde zangeres met hetzelfde liedje hebben ingezonden?
06: Noorwegen: Alexander Rybak – Fairytale: Lekker nummer, lekkere jongen, leuk viooltje en leuke dansers.  They got me.
07. Cyprus: Christina Metaxa – Firefly: Zoals iemand al zo prachtig het verwoordde in een tweet: ‘mijn valsheidmeter slaat uit’. Ik had het niet beter kunnen zeggen. Al schijnt ze last te hebben van haar stem. Whatever, dat zei Gerard Joling ook na Shangri-La en die kwam d’r óók niet mee weg.
08. Slowakije: Kamil Mikulčík & Nela Pocisková – Leť tmou : Pathetisch Slowaaks gejank. Vertolkt door een duo. De zangeres had beter niet kunnen kiezen voor een zangcarriére en de zanger heeft teveel gel in zijn haar. Something about Mary is er niets bij.
09. Denemarken: Niels Brinck – Believe Again: Zoals ik al twitterde: “Ik doe mijn ogen dicht, hoor Ronan Keating en moet mijn best doen … om niet in slaap te vallen.”
10. Slovenië: Quartissimo – Love Symphony: Cornald Maas waarschuwde ons met de opmerking ‘Hoedt U voor André Rieu in een sneltreinvaartje.’ God. wat een draak. Zelfs een B-film zou dit niet als soundtrack willen.
11. Hongarije: Zoli Ádok – Dance with me: Een danser die zingt. Geen goed idee. Dansen kan ‘ie wel. Helaas is zijn outfit nogal overweldigend. Denk strak lycra aansluitend hemdje met een ondefinieerbare print plus een strakke groene broek. Mintkleur, welteverstaan. It scares the hell out of me. Ben zo bang dat 1984 straks belt of ‘t z’n kleding terug mag.
12. Azerbeidzjan: Aysel & Arash – Always: Weer een duetje tussen man en vrouw. Gut, hebben we dit al niet eerder gezien? Ja, alleen dit nummer is best aardig. Alleen is de zanger niet zo best bij stem. Wel een kanshebber. Poetin heeft ze al een handje geschud. En je weet ut, als Poetin je een handje schudt dan zit je geramd.
13. Griekenland: Sakis Rouvas – This is our Night: Enig, enig, enig. Een bruine gladde Griek in een ultrawitte, strakke outfit. Ricky Martin leeft! In Griekenland! Als deze inzending niet doorgaat dan eet ik mijn schoen op.
14. Litouwen: Sasha Son – Love: Justin Timberlake achter een piano. Dit is stiekem wel een lekker nummertje. Maar dat komt misschien omdat ik de borsalino van die beste meneer zo hipperdepip vind.
15. Moldavië: Nelly Ciobanu – Hora din Moldova: De eerste seconden lijken een oproep tot gebed, maar dan komen d’r nog wat beats aan te pas.  Na ja, ‘authentiek’ is het wel. Lees: het is hopeloos ouderwets.
16: Albanië: Kejsi Tola – Carry me in your dreams: Wat een verademing. Ze blijken gezorgd te hebben voor een act.  Rare kleurige figuren dansen door het beeld, Kejsi blijkt te kunnen bewegen en mag door het beeld hupsen in een ballerinajurk on crack en het nummer is verrekt aanstekelijk.  Dit is inderdaad de gevaarlijke outsider.  
17. Oekraïne: Svetlana Loboda – Be my valentine (Anti-crisis girl): Geen trommels, wel een opkomst in een hoepel. Daarna veel futuristische achtige dansjes en kostuums. Typisch eurovisie. Leek net  op ‘t zusje van Svetlana met Wild Dances, alleen dan 2009. Lekker fout. Door met die hap.
18. Estland: Urban Symphony – Rändajad: En zoals weer iemand anders twitterde: “Fleur Agema leeft in Estland.’ Saai. Kan niet anders zeggen. Geen ballad, geen dansnummer. Bóóóóring.
19. Nederland: De Toppers – Shine: Eerst gedachte? Plaatsvervangende schaamte. Waar zal ik eens beginnen. ‘t Klonk vals en die kerels maakten wel bijzonder rare bewegingen … Brrr. Volgend jaar gewoon een leuk blond ding in een roze jurkje met een gezellig nummertje naar thet songfestival schoppen.

UPDATE 22.27: Na het zien van al die kandidaten zijn d’r wel een paar leukerds. Favo’s zijn Kroatië, Ierland, Noorwegen, Azerbeidjan, Griekenland, Litouwen, Albanië en Oekraïne. We gaan ‘t meemaken …

UPDATE 22.43: Een tussenpauze met een act. Zo hoort het. En groep van traditionele dansers verveelt ons nu al vijf minuten met allerhande dansjes. Maar de sirtaki – misschien heet het in ‘t Russisch anders – is de grote hit, ten minste als je let op ‘t geluid van het publiek in de zaal.

UPDATE 22.50: De uitslag. Dat mocht ook wel eens. Komt ‘ie:

Azerbeidjan: Het duo met dat gezellige nummertje. Prima de prima.
Kroatië: Ook niet verkeerd.
Oekraïne: De nieuwe Svetlana is opgestaan.
Litouwen: Justin Timberlake II mag ook door.
Albanië: Yeah, the ballerina on crack mag ook d’r kunstje vertonen. Ik zeg: ik hou d’r van!
Moldavië: Een oproep om te bellen helpt blijkbaar.
Denemarken: ‘t Wordt zaterdagavond even ons best doen de ogen open te houden.
Estland: Gut, dat wordt nog meer gaapwerk.
Noorwegen: Goddank. We horen de violen die gaan klinken tijdens de overwinning al in de verte.
Griekenland: Last but not least, maar ‘t was te verwachten.

En nee, De Toppers zijn er niet bij. Gelukkig maar. Twee keer plaatsvervangende schaamte voelen kan ik niet aan. Maarre, op Ierland na was ik redelijk bij de tijd. Jammerrrr, want die Ierse chicks rockten best hard. Misschien had de zangeres toch die legging niet aan moeten trekken…

Zou dit de winnaar worden van het eurovisiesongfestival 2009?

In de eurovisiepolls wordt de Noorse inzending Alexander Rybak met ‘Fairytales’ al getipt als de winnaar van het Eurovisiesongfestival.  Het is inderdaad best lekker campy door dat viooltje die hij bespeelt, de dansers dragen ook bij aan ‘t campy sfeertje en we hebben ‘m nog niet kunnen betrappen op een valse noot. En eerlijk is eerlijk, onprettig om naar te kijken is ‘ie ook niet. Al twijfel ik natuurlijk sterk aan de geaardheid van deze jongeman …

Maar ik weet ‘t niet. Ik vrees dat ik dit jaar voor Griekenland ( Ricky Martin look-a-like swingt met zijn heupen tijdens het zingen van een eurotrash nummer) of Turkije ( een zwoele dame die met d’r achterwerk zwaait op ‘Düm tek tek’) ga. Laat die violen maar even zitten, ik ga voor de beats. Maar oordeel zelf: